ACTUEEL

Studiedag Kind & Ik 2010 over de morele ontwikkeling van kinderen van 0- 18 jaar vond 27 maart plaats in Rotterdam. Hieronder een impressie van een van de deelnemers.

HenS Conferentie Kind en Ik, Over de Morele opvoeding
27 maart 2010

Een Impressie 

“Je kunt alleen iets veranderen wanneer je daar werkelijk aandacht voor hebt” zo hoorde ik eens een wijsheid. Terwijl ik mijn auto parkeer bij mijn vroegere school waar ik toch zelf heel wat worstelingen naar de wasdom doorstaan heb, schieten deze woorden mij ineens weer te binnen. 
Vandaag richten we ons daarbinnen op het vraagstuk van de morele ontwikkeling van kinderen, een hot onderwerp in deze tijd maar... waar hebben we nu precies over? Het  simpele feit dat 150 ouders, al dan niet beroepsmatige opvoeders en docenten uit het hele land zich vandaag vrijwillig verzamelen om zich in ernst en aandacht over dit onderwerp te buigen, ontroert mij.  Werkelijke aandacht ontroert mij maar gelukkig ben ik direct afgeleid door de vrolijke ontvangst en geniet ik van thee met prachtige zelfgemaakte spulletjes in een kraampje.

Met open monden, vol oh’s en ah’s ging het programma van start. Kijken naar een puber die zijn passie zo in de vorm heeft weten te gieten is adembenemend. Toen hij goochelde met een hoofdletter G was ik niet meer verbaasd dat hij uiteindelijk Nederlands kampioen goochelen bleek te zijn. In de opvoeding bestaan dat soort prijzen nog niet, wel kampioenen.

De eerste lezing van Christie Amons-Lievegoed (over Vragen rond de morele opvoeding in deze tijd) doet mij opgelucht ademhalen: Waarom ik ietwat stoute kinderen vaak leuker vond dan brave omdat ze zo zichtbaar hun eigenheid en kracht gaan ontdekken, vond ik al best logisch. En ook waarom ik diezelfde identiteitsstrijd in de puberfase als moeder een stuk minder makkelijk vind... Maar tegenover de aantrekkingskracht tot het kwaad en de  woekerkracht van het ‘kwaad tot erger’ (waar vanuit de Asen in de Germaanse mythologie een nieuwe wereld bouwden uit de ondergang) kunnen we vreugde voor de ontwikkeling van de ander zetten. Vanuit intens meebeleven, de rust nemen om verbinding te maken met de ander, bouwen we aan de humanitaire grondrechten: right, respect en responsibility.
Het is zoveel waard om na een lezing van een uur meer vertrouwen, bruikbare handvatten en een opgewekter humeur te hebben ten aanzien van de woeste puberstrijd die thuis gevochten wordt.

Ook mijn werkgroepleider van ‘Grenzeloos puberen’ was een feest op zich! De laatste keer dat we elkaar gezien hadden waren we beiden puber, hij met paarse haren, ik met sigaret in mijn mond. Nu staat daar en zelfbewuste jongeman, vader en leraar die op een theatersportachtige wijze de groep in zelfreflectie en hilarische nabootsing van de puber dreef. Zowaar, we waanden ons weer even terug in die jaren van branie en onzekerheid waarin we de wereld gingen veroveren. En weer word ik ontroerd. Dat ik vandaag zoveel meer zou begrijpen van mijn eigen kroost had ik niet gedacht. De titel begint ook niet voor niks met Kind en Ik, waarvan akte.

Een verantwoorde lunchdip was kansloos en werd enthousiast weg geklapt en gestampt voordat de zaal stil werd voor Jeanne Meijs.
Een lezing geven over ‘Menswaardig opvoeden’  vind ik  al dapper, ook al heet je Jeanne Meijs, ga dat maar eens vullen voor een grote zaal.  Maar ze bouwt gewoon, rustig en trefzeker. Ze bouwt, maar legt eerst drie fundamenten: bewegen, slapen en verteren. Van daaruit begrijpt een ieder dat wanneer het fundament goed ligt, een mens kan groeien die niet alleen voor zichzelf leeft maar ook voor de wereld. En dat we op basis van vertrouwen menswaardig kunnen opvoeden, zowel het kind als onszelf, omdat het kind groeit aan wat we aan onszelf ontwikkelen.
‘Als we aandacht hebben voor de ander is dat ook een vorm van trouw: Jij bent de moeite waard om mee te verbinden’.

Het was fijn om na zo’n intensieve dag heel hartelijk te kunnen lachen om herkenbare schetsen van de jeugd van Marcel de Leuw. In zijn slotwoord klonk het nog na: ”Als het uitgangspunt van het handelen de vraag van de ander is, ben je moreel aan het opvoeden”. En als je morele opvoeding wil kunnen bieden, moet je jezelf opvoeden...

Het brengt me terug bij het begin van de dag, maar dan vol vertrouwen en inspiratie: “Je kunt veranderen dat waar je werkelijk aandacht voor hebt”. Dat komt mooi uit, want we zijn nooit af.

P.S: Een organisatie is pas goed als je deze niet opmerkt. Veronica en Miryam jullie hebben het onvoorstelbaar goed georganiseerd, de dag liep op rolletjes. Naast het op de kaart zetten van dit soort grote thema’s, waarvoor dank, houden jullie oog voor de subtiele, kleine dingetjes. Ook dank voor het cadeautje op het end: Het prisma legt naast een gouden nu ook een regenboograndje langs de dag!

Dank,
Anouk (moeder van een tweeling in de puberteit)

WIE WIJ ZIJN

HENS (Hupkes EN Storm) zet zich in voor een gezonde ontwikkeling van kinderen van 0- 18 jaar. We willen opvoeders bekrachtigen, zodat zij vanuit inzicht en enthousiasme kinderen kunnen begeleiden op hun levenspad. Wij richten ons hierbij op allen, die met opvoeden te maken hebben; ouders, leerkrachten, schoolleiders, colleges en hulpverleners. De opvoeding zien wij als een ontdekkingsreis. Een reis met plezier maar ook met vragen. Vanuit betrokkenheid en liefde voor kinderen neemt HENS zelf initiatieven om studiebijeenkomsten te organiseren rond vragen over de opvoeding. Daarnaast werken wij ook graag initiatieven voor opdrachtgevers uit. Fris, helder, bruikbaar en inspirerend zijn steeds onze uitgangspunten bij het organiseren van verschillende werkvormen. Lees meer ...    

Als u een onderwerp op de agenda van HENS zou willen zien, horen wij dit graag! U kunt ons een bericht sturen via de website! Aarzel niet en laat ons weten waar uw vragen liggen!